nartentinekeportugal1718.reismee.nl

In de Algarve

10 januari 2018 Naar Castro Marim

De zon schijnt en dus eerst even een wandeling door het dorp Mina de Sao Domingos. We zien dat er sinds ons laatste bezoek erg veel is opgeknapt; het museum heeft een lik verf gekregen, het douchegebouwtje is nu mooi blauwwit geverfd en de buurtsuper is uitgebreid. Ook het park waar de camperplaats is, is opgeknapt: nieuwe aanlegsteigers en het barretje heeft een groter terras. Ook zijn diverse zandwegen langs de kleine (voormalige mijnwerkers) huisjes nu geasfalteerd. Het is maar dik 70 km naar de Algarve en Castro Marim. We passeren Mertola, altijd mooi als je zo aan komt rijden. Op de (officiële) parking in Castro de Marim, achter het voetbalstadion, zijn nog verschillende plaatsen vrij. Meestal is het hier mudjevol, maar ja we zijn redelijk vroeg op de dag. Na de lunch gaan we even wat boodschappen doen bij de vernieuwde supermarkt. Dan de wandelschoenen aan en op weg voor een wandeling door de salina’s. Overal om Castro Marim heen zijn die te vinden, het is even zoeken waar we nog niet waren. De zon blijft z’n best doen en het is een mooi tochtje. Geen flamingo’s deze keer maar wel wat steltkluten, plevieren, allerlei soorten strandlopers, reigers en aalscholvers. We zitten na terugkomst nog een tijdje heerlijk in de zon; de temperatuur loopt op tot 20 graden. ’s Avonds belt Nart , zoals eerder afgesproken, met een van zijn biljartmaten die momenteel ook in de Algarve verblijft. We spreken af voor morgen in Almancil, (Golfresort Vale do Lobo) waar hij en zijn vrouw een huis hebben.

11 januari 2018 Naar Vale do Lobo en Estoi.

Om een uur of 10 vertrekken we uit Castro Marim en het gaat via de N 125 in westelijke richting. We passeren Altura, Tavira, Olhâo en Faro. We zijn om 12.00 uur al in Almancil en rijden door naar het strand. Tot 13.00 uur nog de tijd om langs het strand te wandelen bij Praia Garrao Nascente. We lopen richting Quarteira waar wat hoge rode rotsformaties zijn. Heerlijk weer is het. Om 13.00 uur  rijden we dan naar Vale do Lobo, waar Rob ons al bij de ingang van het resort staat op te wachten. We ontmoeten zijn vrouw Coby binnen in het receptiegebouw en we gaan lunchen in het restaurant. Een gezellige entourage. Na de lunch wandelen we over het golfterrein naar het huis van Rob en Coby. Het is een enorm complex met twee golfbanen. We buurten nog een tijdje onder het genot van een kop thee op het mooie, zonnige terras naast het zwembad. Via een omweg brengt Rob ons terug naar de parkeerplaats en onderweg pikken we nog  een verdwaald Frans stel op, dat op zoek is naar een bar. We rijden vervolgens terug richting Faro waar we ten noorden van die stad, in Estoi, de camperplaats opzoeken. Het is een voormalig voetbalterrein, maar dan zonder gras. Bedankt voor de gastvrijheid en de heerlijke lunch Rob en Coby!! Wij vonden het een gezellige middag.

Vrijdag 12-01-2018 Naar Vila Real de San Antonio (VRSA)

Voordat we Estoi verlaten maken we een rondwandeling; we bekijken de witte kerk en vinden na enig speurwerk de Palácio de Estoi. De ingang naar de tuinen ernaast met terrassen, fonteinen en paviljoens kunnen we niet vinden…jammer want daar is volgens ons boekje veel moois te zien. Dan rijden we terug via Moncarapacho richting Spaanse grens. We doen bij de Pingo Doce in Vila Real de San Antonio boodschappen en checken in bij de camperparking aan de rivier de Guadiana. Het is er aardig vol. We zijn nu op de uiterste zuidoost punt van Portugal; de brug over en je bent in Spanje. Net als alle jaren zijn de 3 schoorstenen bewoond door ooievaarspaartjes. Na de lunch eerst naar de wasserette aan de overkant van de straat: 2 volle machines was en daarna in de drogers. Tijdens het wachten internetten we wat en downloaden  wat films en series van Netflix. Voor het geval dat we nog regendagen krijgen. Na vieren lopen we nog even het centrum in. We  kopen 2 badmutsen; als we willen zwemmen in de diverse plaatselijke zwembaden hebben we die nodig. We halen ook bij de toeristeninformatie wat folders op over muziek, cultuur en markten voor deze maand in de Algarve.

Zaterdag 13 januari 2018. Weer naar Castro Marim.

Het heeft vannacht wat geregend. Tegen elven houdt het op en rijden we naar Castro Marim (4 km noordelijker). We willen de markt bezoeken en vanmiddag gaan zwemmen. De camperparking is nu een deel van de markt dus zoeken we elders een plekje. De zon schijnt alweer. Nadat we wat over de markt hebben gelopen en Nart een mooi kurken etuitje voor zijn kabeltjes, snoertjes en stekkertjes heeft gekocht en we wat lekkere ambachtelijke kaasjes hebben geproefd en ingeslagen, kijken we hoe laat het zwembad open is. Helaas…vandaag en morgen gesloten! We wachten tot de markt is afgelopen en parkeren dan weer op de officiële parking. Even nog een wandelingetje: omhoog naar het oude kasteel (er is hier een expositie van martelwerktuigen door de eeuwen heen!?) en we struinen wat over de stadsmuren met mooie vergezichten. Dan bij de super binnen voor wat inkopen en het is alweer bijna donker. Tijd om een potje te koken..

Zondag 14 januari 2018  ..een rustdag..

Voor de camper wel te verstaan, die gaat vandaag niet van zijn plaats…Wij zitten pas om half elf aan het ontbijt. Lekker langzaam aan alles. De zon verwarmt ons huisje al een tijd dus de kachel hoeft niet aan. Tegen twaalven gaan de wandelschoenen aan en wij op pad. We gaan eerst naar de windmolen en de mooie kapel aan de zuidkant van het dorp, wel even klimmen. Aan de overkant van de doorgaande weg Vila Real – Alcoutim liggen uitgestrekte salina’s. We zoeken er wat begaanbare paden en speuren naar watervogels. We zien er veel dezelfde als eergisteren. In no-time zitten onze schoenen vol kleiklodders. We passeren tot onze verbazing een soort modderbaden accommodatie.. nu gesloten maar volgens de borden ’s zomers open compleet met massage.  Terug de weg over klimmen we omhoog naar de oude burcht, lopen buiten de muren om en komen aan de andere kant in de dorpsstraat uit. Dat komt goed uit want we hebben inmiddels dorst en strijken neer op het eerste beste terrasje : “Encontro de amigos”. Heerlijk in de zon genieten we van een kom thee en een tosti van reuzen formaat, die ik niet op krijg. Na dik een uur stappen we weer op voor nog een ronde door de Salina’s, nu aan de westkant. Tegen vieren zijn we weer terug op de camperplaats en poetsen de dikke lagen klei van onze schoenen af. Een heerlijke wandeldag! 

Door Alentejo

Zondag 7 januari 2018  Naar Maçãu

Voordat we wegrijden uit Barril de Alva zoeken we nog even 2 geocaches vlakbij, meteen een fris ochtendwandelingetje. Dan op weg… het eerste half uur rijden we door zwartgeblakerd landschap en over wegen vol barsten en scheuren; het ziet er tragisch uit, dit moet een hel zijn geweest. Dan volgt er zuidwaarts een schitterend, gespaard gebleven, mooi stuk. Bij Lousa gaat het de berg op over een bochtige  weg. Elke kilometer staat er een bordje hoe hoog we ons bevinden en hoever het nog naar het hoogste punt is. Halverwege is er bij een uitzichtpunt diep in het dal een oud kasteel en een kapel te zien. Bijna boven zien we tientallen moderne windmolens. Bij een hoogte van bijna 1000 meter gaan we weer omlaag. Een smal paadje geeft aan dat het mogelijk is op de hoogste top (1200 meter) te komen. Weer aan de andere kant beneden gekomen zijn we in Castanheira de Pêra. Een verrassend modern stadje, met een door palmbomen omzoomd haventje en een gezellig centrum. We gooien hier de tank even vol. Het vervolg gaat over een stuk autoweg, waar het goed doorrijden is. Ook hier weer grote stukken door brand verwoeste berghellingen. Tegen drieën zijn we in Maçãu waar we op een grote parking de camperparkeervakken vinden. Een rondje door de omgeving levert een paar mooie uitzichtpunten op,  stille straatjes, uitgestorven pleintjes, wat muurschilderingen en een kerststal, waarschijnlijk door de plaatselijke fietsenmaker in elkaar geknutseld.

Maandag 08-01-2018 Naar Estremoz (Alentejo)

We gaan vanochtend eerst naar het 10 km verderop gelegen Belver. Het ligt aan de Tejo (Taag) en er is een oude burcht  (1194) te bekijken, wat kapelletjes en een Fonte velha (oude bron). De burcht ziet er weerbaar uit als we naar boven klimmen via een flink aantal trappen; hij is helaas vandaag gesloten. Wel hebben we mooi zicht op de Taag en zien we een roofvogel. Terug beneden gaat  een wandelroute naar de fonte velha. Die gaan we volgen door dit verder mooie dorpje met geelwitte huisjes. Het gaat weer omhoog, en we eindigen bij een kerkje waar we de weg vragen; verkeerde afslag genomen. Een man met de grote schoffel over zijn schouder wijst ons de weg. Hij loopt een eindje met ons mee tot aan de Rua da fonte velha. De route loopt een 500meter door tot aan de bron en is in de muren langs het pad versierd met allerlei uit steen gehouwen voorstellingen… een soort kunstroute dus. Het is schitterend weer en we genieten. Wat een mooi plekje! We rijden door… na opnieuw een stuk verschroeide aarde verandert het landschap: grote glooiende droge vlakte met hier en daar boompartijen..we zijn in Alentejo. We zien onderweg schaapskuddes, soms groene vlaktes met de gele Oxalis en ooievaarsnesten! Hier en daar om de 20 meter een nest op een stroompaal en veel ooievaars natuurlijk. De volgende stop is Alter do Chão. We parkeren naast de met kantelen versierde burcht en de 44 m hoge donjon uit 1359. We bekijken een paar witte kerken, een marmeren fontein en grote witgele villa’s. Het ziet er allemaal netjes onderhouden uit. Langs de straatjes staan sinaasappelboompjes. Dan verder naar het eindpunt van vandaag. Tussen grote uitgestrekte olijfboomgaarden en wijngaarden door naar Estremoz. We waren hier al eerder en hebben toen uitgebreid de oude middeleeuwse bovenstad bekeken met kasteel en kapel. Op het grote plein beneden parkeren we naast het museum en de restanten van een oud kasteel. Hier kunnen we prima overnachten. We pakken wat te drinken in het ons reeds bekende “grandcafé” Aguila d’oura en gaan een uurtje later een pizza eten in een straatje vlak achter de grote fontein. Al weer een prima dag!

Dinsdag 9 januari 2018 Naar Mina de São Domingos

We worden gewekt door regen op ons dak…. Geen blauw plekje te zien… Nart stippelt de dagroute uit. We rijden door velden met kurkeiken, wijngaarden en olijfbomen. We passeren Redondo en in Carridade staan heel veel kleine huisjes op een rij. De Baragem van Alqueva is indrukwekkend groot; we passeren twee keer een weg over een dam. Hier lunchen we ook op een ruime parking met (regenachtig) zicht op het stuwmeer. Iets verder staan jonge olijfboompjes aangeplant, zo ver het oog reikt… Het laatste stuk weg van Serpa naar Mina de São Domingos is slecht onderhouden, we hobbelen er over heen. Half drie zijn we er… een kilometer of 4 van de Spaanse grens af. We waren hier al 2 keer eerder, een mooie plek, parkachtig met goede voorzieningen. Alleen nu met regen….

 

De Douro verder langs

04-1-2018 Naar Lamego de Douro langs.

Vannacht was het 16 graden, heel opmerkelijk de temperatuursverschillen tussen plaatsen die niet eens zo ver uit elkaar liggen. Mooi helder en een zonnetje, zo rijden we weg van de camperplaats in Torre de Moncorvo. We volgen zo goed mogelijk de Douro in westelijke richting aan de zuidkant. We rijden door fabuleuze landschappen, onmetelijke terrassen op de steile wijnbergen, soms onder, maar meestal boven langs de Douro. Dit is de streek, (door UNESCO erkent als werelderfgoed) waar de beroemdste wijnen van Portugal worden gemaakt, waaronder de portwijn natuurlijk. We passeren de wijnhuizen van Sandeman en Quinto dos Frades. Bij de hoge brug gaan we in zuidelijke richting naar Lamego en zoeken daar een camperplaats/camping op. Ondertussen is het gaan miezeren en dat blijft de rest van de middag zo. Onze wandeling naar Peso da Regua laten we varen omdat we zien dat de wandelroute uit ons 20 jaar oude gidsje door de nieuwe snelweg is verdwenen. De dame van de receptie van de camping heeft heel veel tips en folders voor ons en vertelt enthousiast over kloosters, kerken, treinritjes en wijnproeverijen. Genoeg om plannen voor morgen te maken.

05-01-2018 Verder langs de Douro naar Castel de Paiva

Vandaag bezoeken we 2 juweeltjes uit de oudheid. De eerste is de waarschijnlijk oudste kapel van Portugal in Balsemão, uit de 8e eeuw. Zo’n 5 km ten oosten van Lamego en via een smal weggetje bereikbaar. Een dame, de sleutelhoudster, vertelt ons honderduit over alle bijzonderheden van deze kapel. Ze wijst ons op de Visigotische restanten in de muren en het bijzondere beeld van de zwangere Maria. De sarcofaag van de bisschop van Porto is gebeeldhouwd met allerlei symbolische dieren. Daarna rijden we naar Tarouca waar een imposant klooster met bijgehorende kerk staat. Uit de 12e eeuw. Ook hier een dame die ons het een en ander vertelt. Prachtige koorbanken, een barok orgel, een sacristie met geschilderde panelen, een mooi houten Mariabeeld en een schilderij van Gaspar Vaz uit de 16e eeuw, voorstellende Petrus. We vergapen ons aan dit prachtige interieur. We kijken in het straatje verderop nog even naar de, een eind lager gelegen, Romaanse brug. Dan vervolgen we onze route langs de Douro met weer prachtige uitzichten; ondertussen zijn we al de 2000 km voorbij. Tegen 4-en houden we het voor gezien en zoeken de camperparking in Castelo de Paiva op, op een gigantisch groot marktplein. We maken natuurlijk nog een rondje door het centrum. Aardig kerkje maar verder niet veel bijzonders.

---Even tussen door: heel fijn dat er zoveel reacties komen op onze foto’s en verhalen! Wil je alsjeblieft als je een reactie schrijft even je achternaam of initiaal erbij vermelden?? Dan weten wij welke Piet,Rob, Ineke, Jeannette, Els, Jan,  Ria, Wim, enz. enz. een reactie achterlaat------

06-01-2018 zaterdag, 3 koningen… naar Barril de Alva

Om half 6 (!) worden we wakken van ronkende busjes en rinkelende buizen.  Ja hoor, er wordt om ons heen een markt opgebouwd. Nart informeert even waar we kunnen gaan staan, naast het terrein op de zandvlakte. Dus installeren we ons 50 meter verder op. Ik vergeet dat er een thermoskan op het tafeltje staat, dus die knalt kapot, net 3 dagen oud want de vorige was vlak voor vertrek thuis tegen de grond gegaan. We proberen weer wat te slapen, maar dat lukt niet erg. Om half 8 beginnen de marktbezoekers al te parkeren. We lopen na het ontbijt de markt over: onvoorstelbaar veel kramen, vooral kleding. Er hangt een dikke mist en het is te koud om lang gezellig overal langs te slenteren. Om 10.00 uur vertrekken we uit Castelo de Paiva. We verlaten ook de Douro route en gaan zuidwaarts. Al gauw zien we geen wijngaarden meer, en dat niet alleen door de laaghangende bewolking. De dalen worden breder en zijn begroeid met eucalyptussen, olijf- en naaldbomen. We rijden op zo’n 300 tot 400 meter hoogte en daar schijnt de zon. We volgen een hele tijd de rivier de Paiva met af en toe een waterval. De weg kronkelt daarboven. In Castro de Daire verlaten we de rivier en de wegen worden rechter en breder. We steken de Mondego over; links en rechts zijn de oevers, zover als we kunnen kijken, zwartgeblakerd. Het wegdek is hier en daar compleet weggesmolten en provisorisch dicht gesmeerd. We krijgen zicht op de Sierra Estrela met bergtoppen tot  2000 meter. Dan komen we aan de rivier de Alva, de weg wordt weer smal en kronkelig en we steken de rivier 2 keer over. De camperplaats ligt pal aan deze rivier op een zeer rustige plek. Er staat een restaurant en daarachter staan 4 “vrachtwagen”-campers. (Semi-permanent?). Een is een voormalige biebbus. We zien wat jong volk met rastahaar sleutelen aan een van de wagens. Deze plek heet Barril de Alva, afgeleid van Barrel  (is vat) en er is een lange legende aan verbonden, die op een van de infoborden staat. Hier is alles wat we nodig hebben en we kijken terug op weer een mooie rit.

 

De route naar Portugal

01-01-2018 Miranda de Ebro naar Valladolid

Het is erg rustig vannacht op een paar knallen na. Het is droog s ‘morgens dus maken we eerst een flinke wandeling langs de Ebro en het centrum van Miranda de Ebro door. Wat eenzame slenteraars onderweg en een veegkar van de gemeente. Hier en daar liggen restanten van een jaarwisseling. Vandaag rijden we naar Valladolid; de weg lijkt er voor ons alleen aangelegd. Na Burgos wordt het landschap een grote vlakte, weliswaar op zo’n 800m hoogte, met grote stukken braakliggend land, geen boom of struik te zien. Heel af en toe een dorpje. Palencia laten we links liggen; hier waren we al eens eerder. Al voor de lunch zijn we Valladolid. Een aardig oud centrum ontdekken we op onze rondwandeling met veel kerken en oude hoge gebouwen. Vooral de universiteit is een blikvanger. Halverwege duiken we even een van de weinige open zijnde cafeetjes in voor een glaasje rode wijn en een sanitaire stop. Na 4 uur zijn de straten helemaal uitgestorven en alles gaat dicht. We laten de gedachte aan een geopende pizzeria maar varen en we trekken ons terug in de warme camper op de inmiddels toch aardig volle camperplaats aan de overkant van de rivier de Pisuerga.

02-01-2018  Naar Aldeadávilla de la Ribera

Om 09.00 uur al op pad. Via Tordesillas gaat het verder naar Zamora, waar we bij een Lidl onze voorraden aanvullen. Dan wordt het landschap ineens glooiend en zien we links en rechts struikgewas en bomen. Steen- en kurkeiken en in stukken verdeelde percelen, door middel van muurtjes van gestapelde stenen. Hier en daar passeren we afgebrande stukken; het ziet er soms spookachtig uit met zwarte boomstammen en witte kruinen. Kuddes geiten, schapen en koeien grazen op de weides en grote granietblokken versieren de heuvels. De uitzichten worden spectaculairder en de weg smaller en bochtiger. We kiezen een op de kaart groen gekleurde route naar Fermoselle en passeren smalle bruggen, diepe kloven en snelstromende rivieren. Hier en daar hebben we zicht op de Douro en een grote Embalse (stuwmeer). Dat dit een prachtig stukje Spanje was vertelde mij mijn oud-collega Maria (zelf Spaanse) al 10 jaar geleden en dat klopt helemaal. We vinden het precies Portugal; de grens ligt hier vlakbij! Rond 13.30 uur houden we een lunchstop. Een joekel van een zwerfhond drentelt om de camper heen.. we blijven maar binnen…. In het dorp Aldeádavila de la Ribera zoeken we de camperplaats op naast de jeugdherberg en maken een rondje door het dorp dat bestaat uit omhoog en omlaag lopende straatjes.  Er zijn wandelingen te maken, een waterval te bezoeken en diverse “miradors” langs de Douro te bekijken.

03-01-2018 De Portugese grens over.

Helaas regent het s’morgens, dus de wandeling naar de waterval stellen we uit. We rijden  omhoog naar de Mirador de Fraile, waar normaal gesproken een schitterend uitzicht is op de stuwdam in de Douro. De laaghangende wolken verhinderen dat grotendeels. Dan door naar Zarza de Pumareda, de pueblo waar de ouders van Maria,( mijn oud collega) zijn geboren en waar haar tante nog steeds woont. We vinden een geocache bij de kerk en een bij het welkomsbord aan de dorpsgrens. De weg naar de Portugese grens is een rustige weg vol haarspeldbochten; zigzaggend gaat het omlaag naar de stuwdam waar de weg de Douro oversteekt en dan weer op dezelfde manier omhoog. Inmiddels schijnt de zon volop en de temperatuur stijgt. Er is een groot uitzichtpunt hoog boven de rivier dat bekend staat als roofvogelobservatie. We lunchen er en zien een stuk of 10 Vale Gieren er rondzweven. Nart is helemaal in zijn nopjes en staat er wel een uur foto’s te maken. We rijden dan nog een kilometer of 20 door en komen in Torre de Moncorvo uit waar we de camperplaats vinden met zicht op de stad. Daar aangekomen merken we  dat we een wieldop hebben verloren….Natuurlijk gaan we rondkijken in het oude centrum: er is een 16e eeuwse kerk met een mooi altaarstuk, een gezellig plein en veel kleine straatjes Er is op de camperplaats gratis wifi  en zelfs een toilet en doucheruimte. Helaas alleen koud water! O ja en het is hier een uur vroeger.

Van Waalre naar Noord Spanje

Van Waalre naar Miranda de Ebro.

Op oudejaarsdag rijden we Spanje in. De eerste dag, België door, begint zeer zonnig! Bij Lille gaan we de Franse grens over en als we tegen donker Amiens zijn gepasseerd zoeken we een camperplaats in Conty. ’s Morgens regent het, we vergeten prompt ons opstapje binnen te halen. Via Versailles Parijs voorbij en na Tours zoeken we een overnachting bij St Maure-de Tourain. We parkeren tussen twee caravans; de kattenbak staat iets verder op en de was hangt buiten. Wat kinderen spelen links en rechts. Nadat we een rondje om de kerk hebben gelopen praten we even met een Nederlands stel uit Den helder dat ook hier gaat overnachten. Ondertussen klooien we wat met de internetverbinding via onze MiFi, maar dat wil niet lukken; in Nederland ging het prima met de Lebara-card.  Dag drie is een regendag, plensbuien en natte wegen maken dat we niet goed opschieten. En als het dan niet meer regent zorgen passerende auto’s wel voor modder op de ruiten en als daarna de zon weer schijnt is het turen tussen de strepen door. Via Bordeaux eindigen we deze dag in Roquefort, op een camperplaats naast de camping. Het blijkt niet het stadje van de lekkere kaas te zijn, maar wel de moeite waard om even rond te wandelen. s’Morgens, de 31ste dus,  staan we al voor tienen op de parking van een McDonalds. We zoeken daar via de gratis wifi allerlei mogelijkheden om onze MiFi aan de gang te krijgen. De tips moeten ons helpen! Via een zonovergoten Bayonne en Biaritz rijden we even later de Spaanse grens over en onze eindbestemming voor vandaag, via Vitoria-Gasteiz, is Miranda de Ebro. Een aardig plekje aan de Ebro. Het dagelijkse benenstrekken laten we achterwege want het plenst. Na diverse pogingen lukt het eindelijk om de internetverbinding te maken. Daar mag wel eens een uitgebreide handleiding voor worden gemaakt. Meteen rollen de (meestal) leuke berichten binnen: Esther een nieuwe baan! En diverse nieuwjaarswensen.

Welkom op ons Reislog!

Hallo en welkom op ons reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar we uithangen.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor de mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op ons reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter! Oja, en foto's hoef je echt niet cadeau te doen, we hebben er ruim voldoende.

Leuk dat je met me meereist!

Vertrek staat gepland op 28 december en zo half maart denken we weer thuis te zijn.


Groetjes,

Tineke en Nart.